Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

Τα γλυκά βάσανα του να μεγαλώνεις δίδυμα


Όταν μια γυναίκα ανακοινώνει σε φίλους και συγγενείς ότι περιμένει δίδυμα, συνήθως τα συγχαρητήρια συνοδεύονται από ένα βλέμμα τρόμου και συμπόνοιας ή ένα ύφος παρηγοριάς που μεταφράζεται ή συνοδεύεται από τη φράση: «Δεν πειράζει, θα τα περάσεις όλα από μια φορά και θα τελειώνεις!». Δείτε ποια είναι τα καθημερινά βάσανα των γονιών που μεγαλώνουν δίδυμα -και που, μάλλον, δεν θ’ άλλαζαν με τίποτα στον κόσμο!

Ο χρόνος δεν φτάνει

Τα γλυκά βάσανα του να μεγαλώνεις δίδυμα
Μια μαμά με δίδυμα τρέχει και δεν προλαβαίνει. Οι εικοσιτέσσερις ώρες της μέρας ποτέ δεν είναι αρκετές και φυσικά ο ύπνος είναι το μόνο όνειρο που κάνει στον... ξύπνιο σας!

«Ξάπλωσε και θα κοιμίσω εγώ το μωρό!»: Τι είναι αυτό;

Με δίδυμα στο σπίτι, αυτή η φράση είναι άγνωστη. Η πιο χρήσιμη βοήθεια που μπορεί να παρέχει ο ένας γονιός στον άλλον συνοψίζεται σε μια φράση: «Άλλαξε εσύ το ένα παιδί ν’ αλλάξω εγώ το άλλο!». Εν ολίγοις, κανένα χέρι κανενός γονιού δεν μένει ποτέ ελεύθερο. Είναι αυτονόητο ότι κάθε βοήθεια είναι πολύτιμη και σίγουρα είναι πολύ πιο εύκολο να κρατάς ένα παιδί στην αγκαλιά σου παρά να προσπαθείς να στριμώξεις και τα δύο μαζί, αλλά κάποιες φορές μπορεί απλά να θελήσεις να έχεις και τα δυο σου χέρια άδεια.

Η τρομακτική ώρα του φαγητού


Ο θηλασμός είναι από μόνος του μια δύσκολη διαδικασία, ειδικά μέχρι να τη συνηθίσει η μαμά, πόσο μάλλον όταν πρέπει να γίνει επί δύο. Τα γεύματα μέσα στη μέρα είναι... αμέτρητα με δύο παιδιά, που θέλουν να φάνε ταυτόχρονα και η μητέρα πρέπει κυριολεκτικά να κοπεί στα δύο για να ικανοποιήσει την πείνα των νεογέννητων διδύμων της!
Η κατάσταση μπορεί να βελτιώνεται λίγο όταν τα παιδιά μεγαλώσουν και μπορούν να φάνε κανονικά, αλλά και πάλι κάθε γεύμα καταλήγει να είναι μια μικρή... περιπέτεια. Με το που απομακρύνεις το κουτάλι με τη φρουτόκρεμα από το ένα μωρό, το κλάμα είναι δεδομένο. Και επειδή δεν υπάρχει άλλη επιλογή –εξάλλου δύο χέρια έχουμε μόνο- η ώρα του φαγητού γίνεται μια χορωδία… κλάματος απ’ τα παιδιά. Για την ακαταστασία που προκαλείται την ώρα του γεύματος, ούτε λόγος.

Οι εκρήξεις θυμού... επί δύο!

Κι αυτές επί δύο, αφού τα παιδιά περνούν ταυτόχρονα την φάση των «εκρήξεων». Με το που ηρεμεί το ένα παιδί, αρχίζει το δεύτερο. Όλοι οι γονείς ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να αντιμετωπίσεις μια μόνο κρίση θυμού, αν προστεθεί άλλη μια, τα γερά νεύρα και η υπομονή είναι απαραίτητα εφόδια για να μην φτάσετε στην... τρέλα!

Το άλλαγμα και το ντύσιμο δεν είναι εύκολη υπόθεση!

Μόνο μια μαμά με δίδυμα ξέρει πόσο δύσκολο μπορεί να γίνει το άλλαγμα της πάνας και το ντύσιμο των παιδιών. Η διπλή αλλαγή και το ταυτόχρονο ντύσιμο, αν δεν έχεις τη βοήθεια ενός δεύτερου ατόμου, αρκούν για να σε πελαγώσουν. Ενώ αρχίζεις με το ένα μωρό -ευχόμενη ότι όλα θα πάνε κατ' ευχήν- το δεύτερο αρχίζει να μπουσουλάει, να γκρινιάζει, να κόβει βόλτες ή οτιδήποτε άλλο. Εκείνη την ώρα εύχεσαι πραγματικά να είχες άλλο ένα ζευγάρι χέρια και ένα ζευγάρι μάτια στην πλάτη.

Διπλά έξοδα

Ρούχα, κούνιες, πάνες και συχνά ραντεβού στον παιδίατρο είναι μερικά μόνο από τα έξοδα ενός μωρού. Όλα αυτά επί δύο επιβαρύνουν σημαντικά τους γονείς αφού πρέπει να βάλουν το χέρι πολύ βαθιά στην τσέπη για ν' ανταπεξέλθουν στις ανάγκες των διδύμων. Ως προς αυτό, οι γονείς με παιδιά έστω και με μικρή διαφορά ηλικίας, είναι τυχεροί, αφού μπορούν να χρησιμοποιήσουν πολλά από τα πράγματα του πρωτότοκου στο δεύτερο παιδί.

Ποιο να πρωτοκοιμίσω;


Δύο χέρια για δύο μωρά που θέλουν να κοιμηθούν και πρέπει να τα νανουρίσεις είναι λίγα... πολύ λίγα! Ακόμα και όταν τελικά αποκοιμηθούν και τα δύο αγγελούδια σου, μετά από λίγο το κλάμα του ενός μπορεί να ενεργοποιήσει το κλάμα του δεύτερου και έτσι όλη η διαδικασία αρχίζει πάλι από την αρχή. Το βράδυ είναι μακρύ...

Τα κιλά της εγκυμοσύνης: Μια πονεμένη ιστορία

Σίγουρα η ευτυχία επισκιάζει τέτοιου είδους επιφανειακά θέματα, όμως είναι κάτι που δεν θα σταματήσει ν' απασχολεί την μητέρα αρκετό καιρό μετά την εγκυμοσύνη. Εξάλλου, μια μαμά με δίδυμα τρώει για τρεις, οπότε τα πολλά παραπανίσια κιλά είναι σχεδόν δεδομένα.

Πάνα, πιπίλα, παιδικός σταθμός, σχολείο...

Όταν πρέπει να εκπαιδεύσεις ένα παιδί να κόψει την πιπίλα ή την πάνα για να πάει τουαλέτα, ξέρεις ότι έχεις ν' ανέβεις ένα μεγάλο βουνό! Πρέπει να είστε προετοιμασμένοι γιατί το ένα μπορεί να επηρεάζει το άλλο και έτσι αυτές οι διαδικασίες είναι πιθανό να διαρκέσουν ακόμα περισσότερο.
Γι' αυτό, όταν δύο παιδιά περιμένουν ταυτόχρονα την καθοδήγησή σου, πρέπει να εξοπλιστείς με πολλή υπομονή. Το ίδιο φυσικά ισχύει για όλες τις διαδικασίες που χρειάζεται να γίνουν διπλά όσο μεγαλώνουν, όπως η προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον. Κάθε φορά, ο κόπος είναι διπλός και η υπομονή σας πρέπει να είναι το ίδιο- διπλή!
Το να μεγαλώνεις δίδυμα δεν είναι σε καμία περίπτωση εύκολη δουλειά! Κάποιες μέρες ικετεύεις απλώς για πέντε λεπτά ηρεμίας και άλλες θες πολύ απλά να τραβήξεις τα μαλλιά σου από την κούραση και τα νεύρα, σε σημείο που να αναρωτιέσαι πώς αντέχεις ακόμα.
Εκτός, όμως, απ’ αυτές τις στιγμές τρέλας, σε περιμένουν τα διπλά γέλια, οι διπλές αγκαλιές και απέραντη αγάπη από τους δύο πρωταγωνιστές που κυριαρχούν στη ζωή σου. Κι αυτό είναι κάτι που δεν θ΄ άλλαζες με τίποτα!

 από Μαρία Κωνσταντοπούλου ~ mama365.gr


Αντιδράσεις:






0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Twitter Delicious Facebook Stumbleupon Favorites More

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Facebook Themes