Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Ένα ευχαριστώ στον Άγιο Νικόλαο που μας προστάτευσε και τις δύο!


Η ιστορία της Ελένης
Ελένη γέννησε με καισαρική και επισκληρίδιο)
Ας γράψω και εγώ την ιστορία τοκετού μου…

ΠΗΤ είχα 26 Δεκεμβρίου! «Ωραία!» είχα σκεφτεί τότε, «Χριστουγεννιάτικο δώρο!»
Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν μου έδωσε την ΠΗΤ ήταν ότι έχω κορίτσι. Όλοι να μου λένε «Ακόμα είναι πολύ νωρίς, είσαι 6 εβδομάδων, μην λες τέτοια!«, εγώ συνέχιζα «Όχι,  έχω κορίτσι!»
Είχα ένα πολύ δύσκολο πρώτο τρίμηνο με εμετούς και τέτοια… Πως πήρα 25 κιλά δεν το κατάλαβα! Κάνουμε αυχενική, μου λένε «Υποψία για αγόρι!» Δεν έδωσα σημασία και ψώνιζα σε ροζ αποχρώσεις, κολλημένη εγώ!
Το φύλο το έμαθα τελικά στην β’ επιπέδου, όπου και δικαιώθηκα. «Κορίτσαρος!«, μου είπε «και μάλιστα θα γεννηθεί και μεγάλο!«
Στο μεταξύ είχα δει στον ύπνο μου ότι γεννούσα και χτυπούσαν οι καμπάνες δυνατά και όλοι μου λέγανε «Μπράβο! Γέννησες σε μεγάλη γιορτή!» (αυτό το κρατάτε για το τέλος)
Εγώ νόμιζα ότι θα γεννούσα 25 Δεκεμβρίου. Νόμιζα έτσι… Ε λέω, αυτή είναι η μόνη μεγάλη γιορτή!
Φτάνει η 25η Νοεμβρίου και κάνω Doppler. Oλα καλά, όλα ωραία! «2.680 η μικρή, θα γεννηθεί μεταξύ 3500-3800«, μου χε πει.
Μπαίνω στον μήνα μου. Είχα πάρει μόλις 5 ημέρες, σηκώνομαι κάποιο βράδυ στις 1:30 και τι να δω; Αίμα!
Παθαίνω πανικό!
Παίρνω τον γιατρό, μου λέει «Ακόμα είναι πολύ νωρίς. Πήγαινε στο Μητέρα και αν είναι θα έρθω»
Βάζω σερβιέτα, πηγαίνουμε κάτω, με εξετάζει η μαία και μαζί με το αίμα έβγαιναν και κάτι κομματάκια.  Παθαίνω αμόκ…
«Αισθάνεσαι καθόλου το μωρό;«
Πάνω στην τρομάρα μου δεν ένιωθα τίποτα!! «Όχι!!» της λέω.
Αμέσως να με ετοιμάσουν, να μου βάλουν να ακούσουμε τους παλμούς της μικρής, ευτυχώς ήταν ok.
Η αιμορραγία είχε γίνει πιο έντονη και αυτό που έπεφτε από κάτω ήταν ο πλακούντας. Είχα πάθει ολική αποκόλληση και μου έπεφτε…
Μου κάνουν επισκληρίδιο, με ετοιμάζουν. 7 μπαινω, 7:10 ακούω το ωραιότερο κλάμα του κόσμου! Το κλάμα  της μικρής μου!
«Να σου ζήσει!!! 2870 και 47 πόντους!«
Μια σταλίτσα ήταν!
Όταν με ανέβασαν πάνω στο δωμάτιο, ακούστηκαν καμπάνες από έξω. Ήταν 6 Δεκεμβρίου,  του Αγίου Νικολάου και όλοι μου είπαν «Μπράβο, γέννησες σε μεγάλη γιορτή!«
Απίστευτο και όμως αληθινό!
Ένα ευχαριστώ στον Άγιο Νικόλαο που μας προστάτευσε και τις δύο!


Αντιδράσεις:






0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Twitter Delicious Facebook Stumbleupon Favorites More

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Facebook Themes